استیضاح با عدم رعایت شئونات

n3641809-6563219

علی ربیعی، اولین وزیری از دولت دکتر روحانی نام گرفت که با رای مجلس مسند وزارت را واگذار کرد. وزیر سابق کار، تعاون و رفاه اجتماعی در حالی با یکی از مهم‌ترین وزارتخانه‌های اقتصادی دولت خداحافظی کرد که پیش از این نیز در معرض استیضاح قرار گرفته بود و توانسته بود با اختلافی کم حضورش در ساختمان خیابان آزادی را تمدید کند، اما این‌بار حواشی و مخالفت‌های صحن علنی بیش از آن بود که راه را برای تداوم حضور ربیعی هموار سازد.
استیضاح ربیعی حاشیه‌هایی داشت که جز سرافکندگی نمی‌توان تعبیری برای توصیف آن پیدا کرد. طرح ادعای پیشنهاد رشوه به نمایندگان موافق استیضاح و طرح ادعای مشغولیت فرزندان نمایندگان مخالف استیضاح در شرکت‌های تابعه وزارت کار و رفاه و در نهایت سخنان پرمعنای ربیعی درباره انگیزه یکی از نمایندگان مصر بر انجام استیضاح و ارتباط دادن آن به عدم انتصاب یکی از مدیران توصیه شده در یکی از شرکت‌های شستا و همه دیگر حواشی که برای اولین بار باعث شد برخلاف پیش‌بینی‌های آیین‌نامه‌ای، رییس مجلس اعلام تنفس در میانه جلسه استیضاح کند، حکایت از آن داشت که دعوای اصلی جای دیگر و موضوع استیضاح چیز دیگری بوده است.
در انتقاد از عملکرد آقای ربیعی می‌توان برخی از کاستی‌ها را نوشت و چه بسا برخی از موارد درست و بجا باشد و ظرفیت توجیهی نیز باقی نگذارد اما موضوع اصلی آن است کسانی که از رادیو فرهنگ جلسه استیضاح را دنبال کردند و کسانی که فایل‌های صوتی افشاگرایانه دو طرف را در شبکه‌های اجتماعی می‌شنیدند، نشانی از آنچه باید در یک جلسه استیضاح بشنوند، نشنیدند و به جای آن ادعاها و حرف‌هایی را شنیدند که برای نظام اداری و سیاسی کشور مایه سرافکندگی است تا آنجا که می‌توان آن را با جلسه استیضاح شیخ‌الاسلامی در مجلس نهم و برخوردهای تند میان رییس‌جمهور سابق و رییس مجلس مقایسه کرد. هر دو جلسه در این جمله تاریخی که از زبان لاریجانی خطاب به احمدی‌نژاد صادر شد مشترک بودند که «شما در یک جلسه علنی شؤونات جمهوری اسلامی را رعایت نکردید».
حاشیه‌های این استیضاح البته بعد از پایان جلسه نیز ادامه داشت تا آنجا که ربیعی در توئیتی کنایه‌آمیز برای رییس مجلس نوشت: «کتاب شازده کوچولو را برای علی لاریجانی می‌فرستم. زیر این متن خط می‌کشم. فرمانروا به شازده گفت: تو را وزیر دادگستری می‌کنم. شازده: کسی نیست که من او را محاکمه کنم. فرمانروا گفت: خودت را محاکمه کن. سخت‌ترین کار دنیاست اینکه بتونی درباره خودت قضاوت درستی داشته باشی و عادلانه خودت را محاکمه کنی.»
فارغ از این حاشیه‌ها، حالا دوره رایزنی‌هایی است که منتهی به انتخاب گزینه وزارت کار و رفاه خواهد شد. ایلنا خبرگزاری نزدیک به آن وزارت در خبری از معاونان ربیعی به عنوان گزینه‌های احتمالی جانشینی وزیر سابق نام برده است: «سیدتقی نوربخش، مدیر عامل کنونی سازمان تامین اجتماعی، احمد میدری، معاونت رفاه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و انوشیروان محسنی بندپی، رییس سازمان بهزیستی، سه گزینه پیشنهادی برای سرپرستی وزارت هستند که در حال بررسی از سوی رییس‌جمهور قرار دارند»
در کنار گزینه‌های فوق، از برخی نمایندگان نیز به عنوان نامزدهای احتمالی حضور در دولت نام برده می‌شود. غلامرضا تاج‌گردون که از مخلفان سرسخت ربیعی و البته غایب در جلسه استیضاح بود و شایعه حضورش در این وزارت پیش از این نیز شنیده شده بود از جمله این گزینه‌هاست. چهره‌هایی چون محمدرضا تابش، نماینده کنونی اردکان، جمشید انصاری، رییس کنونی سازمان امور استخدامی کشور، مرتضی بانک که در ابتدای دولت احتمال حضورش در وزارت رفاه می‌رفت و نیز نهاوندیان، معاون اقتصادی رییس‌جمهور، از جمله چهره‌هایی هستند که بنابر شنیده‌ها و تحلیل‌های برخی رسانه‌ها در معرض معرفی به مجلس برای تصدی مدیریت وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی هستند. شاید جلسه رای اعتماد مجلس برای وزیر جدید، فرصتی برای جبران حاشیه‌های گذشته باشد.



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *