ترکیه دومین صادرکننده سریال در جهان

Ottoman

ترکیه با گردش مالی بیش از ۳۵۰ میلیون دلار در صنعت سریال‌سازی در رده دوم کشورهای پرفروش سریال‏های تلویزیونی در جهان قرار گرفته است. رتبه اول مربوط به آمریکا است.
این در حالی است که حجم صادرات سريال‌هاي تركيه در سال ۲۰۰۸ حدود ۱۰ ميليون دلار و چهار سال قبل‌تر يعني ۲۰۰۴ فقط ۱۰ هزار دلار بوده است. كشور تركيه كه از منابع نفت و گاز تقريبا بي‌بهره است، در حال برنامه‌ريزي براي رسيدن به افق صادراتي دو ميليارد دلار سريال در سال ۲۰۳۵ است. به گزارش ایسنا به نقل از اسکرین، سلین آرات، تهیه‌کننده ترک‌تبار که با کمپانی
«Tims & B Productions» مسوولیت ساخت موفق‌ترین سریال‌های ترکیه‌ای در چند سال اخیر چون «حریم سلطان» و «بازی سکوت» را بر عهده داشته است، در جریان برگزاری جشنواره فیلم سارایوو به روند موفق ساخت سریال‌های تلویزیونی در این کشور و صدور آن به کشورهای مختلف اشاره کرد. وی با اشاره به سریال «حریم سلطان» و نمایش آن در سراسر جهان، گفت: «به عنوان مثال نمایش این سریال در روسیه موجب شده، رتبه‌بندی شبکه تلویزیونی «Domashy» در این کشور با صعود ۳۵۰ درصدی همراه شود. ضمن این که این سریال در کشور شیلی نیز به عنوان اولین سریال ترکیه‌ای پخش شده در آمریکای لاتین به موفقیت بزرگی دست یافت.»
این تهیه‌کننده ترکیه‌ای از فرهنگ، قومیت‌ها و مذهب‌های متنوع در ترکیه و همچنین موقعیت منحصر به فرد این کشور بین غرب و شرق به عنوان مهمترین دلایل استقبال از سریال‌های ترکیه‌ای نام برد و اضافه کرد رقابت شدید میان بیش از ۵۰۰ کمپانی سریال‌سازی در ترکیه موجب افزایش کیفیت آثار نیز شده است.
در سال ۲۰۱۴ مجمع صادرکنندگان ترکیه با شعار «ترکیه: کشف توانایی» به تبلیغ کشور ترکیه در دنیا پرداخت. محمت بایوککسی، رییس مجمع صادرکنندگان ترکیه می‌گوید: «ما این شعار را انتخاب کردیم تا به دنیا بگوییم توانایی‏های ترکیه را کشف کنند. بخش سینمای ترکیه با ۱۰۰ سال قدمت توانایی زیادی دارد و می‏تواند در بازار جهانی به رقابت بپردازد. این رقابت می‏تواند در بخش‏های مختلف باشد از فیلمنامه‏نویسان گرفته تا بخش بازیگران.» وی همچنین معتقد است: «صنعت سينما و تلويزيون براي تركيه اهميت حياتي دارد كه به وسيله آن قدرت فرهنگي بر همسايگان خود تاثير مي‌گذارد!»
اسكرين ديلي، در گزارشي با عنوان چگونه تركيه به يك مركز قدرتمند تلويزيوني اروپا تبديل شده است، به سرمايه‌گذاري سنگين ترك‌ها در ساخت سريال اشاره مي‌كند؛ رقم ۸۰۰ هزار دلاري براي ساخت هر فصل از سريال‌ها با ستارگاني كه دستمزدهاي شش رقمي دريافت مي‌كنند. اسكرين ديلي به بازاريابي تركيه در سراسر اروپاي شرقي، خاورميانه و شمال آفريقا اشاره مي‌كند. شركت‌هاي سريال‌ساز تركيه توانسته‌اند بازار خود را در آمريكاي جنوبي نيز گسترش دهند. مكزيك، هند، پاكستان و چين نیز از ديگر مشتريان سريال‌هاي ساخت تركيه هستند.
علاوه بر اینها صنعت سریال‏سازی در ترکیه با درک شرایط جدید بازار در جهان کنونی به سمت تلویزیون‏های تعاملی متمایل شده و به طور مستقيم با تلويزيون‌هاي ديجيتالي، بازار بزرگ‌تري را ترسيم كرده‌است.
روزنامه يني شفق چاپ تركيه مي‌نويسد:«براي شروع هر شوي تلويزيوني حدود ۴۰۰ هزار لير تركيه لازم است، (حدود ۴۰۰ ميليون تومان) و هر ساله در تركيه حدود ۱۰۰ نمايش تلويزيوني در اين كشور ساخته مي‌شود.» اين روزنامه مي‌افزايد: «تركيه با استفاده از سريال‌هايي مانند«Dirillis:Ertugul» كه درباره طغرل پدر عثمان بنيانگذار امپراتوري عثماني است، توانسته تاريخ باورهاي فرهنگي خود را در سراسر جهان گسترش دهد.»
باید بپذیریم که قرار گرفتن ترکیه در رتبه دوم صادرات سریال به جهان نشان می‌دهد که فقط یک رقیب در مقابل خود می‏بیند و آن آمریکاست. کشوری که البته فاصله زیادی به لحاظ درآمدی با ترکیه دارد اما نباید فراموش کنیم که ترکیه بالاتر از کشورهای اروپایی و به خصوص انگلستان ایستاده است و این رخداد نه تنها متضمن ورود پول از مسیر صادرات فرهنگی به این کشور است، بلکه جایگاه محکمی به لحاظ فرهنگ و تاریخ فرهنگی و متعاقب آن گردشگری برای این کشور ایجاد خواهد کرد.
شاید مهم‌ترین اشکال کار ما در سریال‏سازی عدم وجود رقابت است. چیزی که ترکیه به آن مفتخر است: رقابت بین ۵۰۰ کمپانی سریال‏سازی. به همین دلیل است که در تلویزیون ایران سریال‏هایی ساخته می‌شود که دغدغه مخاطب و حتی بازگشت هزینه در آن وجود ندارد، چه رسد به سود. در حال حاضر تنها بستر برای ساخت سریال‏ با در نظرگرفتن سلیقه مخاطب در بخش شبکه نمایش خانگی موجود است که این بخش هم تماما متکی به توانایی خرید مخاطب است. با این حال وضعیت فروش این سریال‏ها بیشتر از انتظار بوده است و شاید نقطه امیدی در مسیر اقتصاد خلاق
باشد.
در یک کلام به نظر می‏رسد تا زمانی که ما نتوانیم نگاهی اقتصادی متکی بر رقابت در روند ساخت سریال در کشورمان داشته باشیم، نه تنها نمی‏توانیم در صادرات حرفی برای گفتن داشته باشیم، بلکه همچنان باید در مقام مصرف‌کننده صرف سریال‏های دیگر کشورها باقی بمانیم.



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *