داستان فیلترینگ

1054968044

اندک زمانی پس از سخنان رییس‌جمهور درباره حقوق شهروندی و نرفتن انگشت مسوولان بر دکمه فیلترینگ، آشوب‌های دی ماه و نقش شبکه‌های اجتماعی چون اینستاگرام و به‌خصوص تلگرام، باعث شد تا شورای عالی امنیت ملی حکم به اعمال فیلترینگ بر این شبکه‌ها کرد.
اعمال فیلترینگ بر تلگرام وقتی انجام شد که به‌رغم مباحثات میان وزیر ارتباطات با مدیران تلگرام، آنها حاضر به حذف کانال‌های مروج خشونت نشدند و حتی در مواردی به معرفی این کانال‌ها به مخاطبان پرداختند.
فیلتر شدن تلگرام اما باعث استفاده از فیلترشکن‌ها شد و کاربران با این وجود که استفاده از وی‌پی‌ان‌ها باعث می‌شد تا اطلاعات‌شان بیشتر در معرض ربوده شدن باشد اما ریسک استفاده از آنها را پذیرفته بودند.
در این حین شبکه‌های اجتماعی داخلی از سوی تریبون‌های رسانه‌ای به عنوان جایگزینی برای تلگرام معرفی شدند و البته برای چندمین بار ضرورت ایجاد شبکه‌ اینترنت داخلی (اینترانت) از سوی برخی تریبون‌های سیاسی و اجتماعی مورد تاکید قرار گرفت.
در ادامه اما کسب‌وکارهای خردی که به واسطه وجود شبکه‌های اجتماعی در سال‌های اخیر به رونق بازار کمک کرده بودند، در تنگنای ناشی از اعمال فیلترینگ قرار گرفتند.
همه‌ اینها البته درنهایت منجر به رفع فیلترینگ از عمده‌ترین شبکه‌های اجتماعی مورد استفاده ‌ایرانیان یعنی تلگرام و اینستاگرام شد اما انتقاد از این تصمیم بیش از آنچه تصور می‌شد، ادامه یافته است.
حجت‌الاسلام صدیقی، امام جمعه تهران اظهار داشت: «دولت حاضر نشد تلگرام را محدود کرده و شبکه ملی را سراسری کند تا ما روی پای خودمان بایستیم و فرمان‌بردار بیگانگان نباشیم.»
از سویی دیگر یکی از چهره‌های برجسته حوزوی نیز ضمن تاکید بر ضرورت ایجاد شبکه ملی اطلاعات نسبت به تکرار مجدد آشوب‌ها هشدار داده‌اند: «‌اگر یک‌بار دیگر این فضای مجازی سبب اغتشاش شود مردم شما را نخواهند بخشید.»
غرض از توصیف فضای پیش آمده اما ورود به موضوع درست یا غلط‌ بودن رفع فیلترینگ شبکه‌های اجتماعی و یا تشکیک در ضرورت ایجاد شبکه اطلاعات داخلی نیست بلکه یادآوری این نکته است که رییس‌جمهور به‌رغم اینکه هزینه‌های رفع فیلترینگ از تلگرام را می‌دانست اما همچنانکه پیش از این بر پرهیز دولتمردان از فشردن دکمه فیلترینگ تاکید کرده بود، حاضر بر تداوم شرایط طبیعی مدیریت امنیتی و بحرانی بر شبکه‌های اجتماعی نشد.
انتقادها از حضور مردم در شبکه‌های اجتماعی که سرورهای آنها در خارج از کشور قرار دارد بسیار مهم و درخور توجه است اما اینکه چرا مردم به شبکه‌های اجتماعی داخلی رغبت نشان نداده و حتی با وجود محدودیت‌های ناشی از فیلترینگ باز هم رو به سوی استفاده از شبکه‌های اجتماعی داخلی نیاورده‌اند، موضوعی مهم‌تر، عمیق‌تر و نیازمند توجهی به مراتب بیشتر است.
در نهایت کاربران باید دلیلی برای حضور در شبکه‌های اجتماعی جدید داشته باشند. در حقیقت شبکه‌های اجتماعی داخلی باید خدمات و قابلیت‌هایی بیشتر از شبکه‌های اجتماعی خارجی داشته باشند تا بتوانند کاربران را مجاب به استفاده از اپ‌های ایرانی کنند. این در حالی است که در همین ایام حضور ناگهانی تعدادی از کاربران ایرانی در یکی از اپلیکشین‌های ارتباطی داخلی باعث شد این اپلیکیشن دچار اختلال شدید شده و از کار بیفتد.



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *