پایان تراژیک سانچی

n82793933-72110540

نفتکش ایرانی سانچی در دریای شانگهای به تلخی آرمید و یکی از تراژیک‌ترین حوادث دریایی میان نفت‌کش‌ها را در ۴۰ سال اخیر رقم زد. سانچی با ۳۲ خدمه که بیشتر آنها ایرانی بودند به بهترین تجهیزات دریانوردی روز دنیا مجهز بود و در سال ۲۰۰۸ ساخته شده و با نام سامان به دریا انداخته شده بود. اگرچه برخی ثبت این کشتی به نام پاناما و اداره آن توسط شرکت ملی نفتکش جمهوری اسلامی را ناشی از تحریم‌ها دانسته بودند اما واقعیت آن است که به دلیل کمتر بودن هزینه‌های اداری ثبت و سختگیرانه نبودن قوانین اداره کشتی، از نظر ملیت خدمه، قوانین کاری و بازرگانی، بیش از ۷۰ درصد کشتی‌های جهان، در کشوری غیر از کشور مالک ثبت شده‌اند و با پرچم کشور دیگری حرکت می‌کنند. به‌این اقدام در اصطلاح بازرگانی دریایی پرچم مصلحتی گفته می‌شود و درباره کشتی نفت‌کش سانچی نیز چنین روندی طی شده بود.
حادثه‌ای که برای سانچی اتفاق افتاد فضای مجازی و افکار عمومی در ایران را به‌شدت متاثر کرد. گمانه‌زنی‌هایی درباره حضور دریانوردان در موتورخانه کشتی (شبیه به شایعاتی درباره حضور تنی چند از شهروندان در شوفاژخانه پلاسکو) و یا عدم همکاری دولت چین و تعلل در نجات دریانوردان ایرانی و هزاران سوژه و مطلب ثابت نشده دیگر باعث شد تا افکار عمومی نسبت به‌این حادثه به‌شدت متاثر و شکننده باشد تا جایی که کمپین تحریم کالاهای چینی و مانند آن در میان هشتک‌های پرشمار هفته پایانی دی ماه در ایران بود.
چنین تب و تابی البته باعث شد تا رسانه‌های مخالف دولت هم بر دم و آتش ابهامات بدمند و با مقایسه اتفاقی که در پلاسکو در دل تهران افتاد و شبیه‌سازی آن با حادثه سانچی در دل دریای چین، کارآمدی دولت در پیگیری حادثه را زیر سوال ببرند.
از سوی دیگر توضیحات مقامات دولتی نیز نشان می‌داد از همان ابتدای بروز حادثه، مقامات ارشد دولت با نمایندگی ایران در چین برای بسیج امکانات کشورهای چین، ژاپن و کره به‌منظور کمک به نجات دریانوردان تماس گرفته و دستورات و اختیارات لازم را صادر کرده بودند و این در حالی بود که به گفته یکی از مقامات ارشد دولت، از همان ابتدای بروز حادثه به دلیل حجم زیاد انفجار و وجود گازهای خطرناک، احتمال زنده ماندن ملوانان ایرانی بسیار پایین بود و همه ‌این تلاش‌ها در حقیقت برای احترام به خانواده‌های شهدای خدمت و بازگرداندن پیکر آنها صورت می‌گرفت. تلاشی که البته به دلیل حجم بالای احتراق ناکام ماند و جز دو پیکری که از عرشه و چند پیکری که از دریا پیدا شد، پیکر سایر دریانوردان نفت‌کش سوچی همراه با آن در دل دریا آرمید.
اتفاقی که برای سوچی افتاد و غمی که بر دل خانواده‌های دریانوردان نهاد باعث شد بار دیگر موضوع شهید محسوب کردن شهدای خدمت و قرار گرفتن آنها ذیل پوشش بنیاد شهید، دوباره داغ شود. به‌خصوص از این جهت که‌ این حادثه همزمان بود با سالگرد حادثه پلاسکو و جان‌باختن چندین نفر از آتش‌نشانان تهرانی. این موضوع از قرار معلوم به واسطه مغایرت قانون مصوب مجلس درباره بنیاد شهید و تعریف آن از شهید، محل بحث کارشناسان قرار گرفته و برخی نمایندگان مجلس وعده داده‌اند تا اصلاح تعریف شهید را در دستور کار مجلس قرار دهند. موضوعی که البته از نظر برخی کارشناسان محل ایراد و بحث بوده و بر این عقیده است که خدمات به شهدای ضمن خدمت باید در دایره سازمان‌ها و نهادهایی باشد که شهدای ضمن خدمت در چارت اداری آنها مشغول خدمت بوده و به درجه شهادت نائل آمده‌اند.



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *