ناگهان زمین لرزید

17-11-18-11311447

غافلگیری زمین لرزه جزو خصوصیات طبیعی این پدیده است اما آنچه در مدیریت بحران مهم است آن است که بعد از بروز این غافلگیری، ساختارهای مدیریت بحران آنقدر قوی و مستحکم باشد که بتواند ابعاد مصیبت را به کمترین میزان برساند. در طول ۴۰ سال گذشته کشور ما و سازوکار مدیریت بحران در ایران، تجارب زیادی درخصوص مواجهه با پدیده زمین لرزه داشته است. از زلزله رودبار و منجیل در سال ۶۹ تا زلزله بم در سال ۸۲ و این زلزله آخری در کرمانشاه و سرپل ذهاب، تجارب مهم و بزرگی بوده است که ما در کشورمان درخصوص مواجهه با زلزله از سر گذرانده‌ایم اما سوال و پرسش اساسی آن است که تا چه حد این تجارب تبدیل به سند و منبعی برای مواجهه با احتمالات آتی مواجهه با زلزله شده است؟ در حقیقت چقدر توانسته‌ایم تجربه‌هایی که با هزینه‌های بسیار در مدیریت بحران دریافته‌ایم را به شکل منبعی آموزشی برای مواجهات بعدی و نقشه راهی برای عبور از بحران‌های آتی
تبدیل کنیم؟
متاسفانه به نظر می‌رسد تجربیات قبلی مدیران ما آنچنانکه شایسته است در این موضوع ثبت نشده و این خود یکی از عواملی است که ما را در چرخه مجدد دادن هزینه‌هایی می‌اندازد که پیش‌تر پرداخته‌ایم.
در هر حال زمین لرزه اخیر در استان کرمانشاه برای ما هشداری مجدد است که باید هرچه زودتر خود را برای کاهش هزینه‌های ناشی از غافلگیری در مقابل زلزله تجهیز
کنیم.
در خلال این بحران برخی تریبون‌های رسانه‌ای مخالف دولت تیغ هجمه‌ها و انتقادات خود را به سمت خدمات دولت نشانه رفتند و به نقل از زلزله‌زدگان کاستی‌های موجود در کمک به زلزله‌زدگان را متوجه دولت دانستند بی‌آنکه توجه کنند در حقیقت کارآمدی نظام در مواجهه با بحران‌ها را هدف قرار داده‌اند.
در عین حال حادثه تلخ زمین لرزه در کرمانشاه حاشیه دیگری هم داشت و آن تخریب گسترده مسکن مهر در سرپل ذهاب بود که روی گسل ساخته شده بود! پروژه‌ای که هزینه‌های بسیاری را به ذخایر بانک مرکزی تحمیل کرد و تورم لجام‌گسیخته‌ای را برای جیب و سفره مردم رقم زد بدون اینکه جانمایی کارشناسانه‌ای داشته باشد روی گسل ساخته و پرداخته شد تا دلیلی باشد بر نمونه‌ای از خسارتی که اجرا و انجام طرح‌های بدون پشتوانه علمی و محاسباتی از بعد اقتصادی و اجتماعی بر مردم ما
هزینه می‌کند. باوجود اینکه دولتمردان دولت دهم و رسانه‌های مخالف دولت در طول ۵ سال گذشته به شکل مداوم از دولت به دلیل
غیر اصولی خواندن مسکن مهر انتقاد می‌کردند و دولت را به بی‌توجهی نسبت به خانه‌دار شدن محرومان متهم می‌کردند اما در طول این مدتی که از حادثه تلخ زلزله در کرمانشاه و انعکاس تخریب مسکن‌های تازه ساز مهر می‌گذرد، هیچ یک حاضر نشدند توضیح دهند که چرا و به چه علت سرمایه‌های کشور را روی زمینی زلزله‌خیز هزینه کرده‌اند!
نباید از یاد برد که چنین شرایطی می‌تواند سنجه و معیاری برای سنجش اعتماد مردم به ساختارهای امدادی باشد. سنجه و معیاری که آن را می‌توان در میزان کمک‌های داوطلبانه مردم از طریق ساختارهای امدادی و مقایسه آن با حجم کمک‌های جمع شده توسط سمن‌ها و چهره‌های معتمد مردم دید.
با این همه انتشار تصویر کودکانی که در بیمارستان‌های صحرایی در دل خاک و ترس و غبار ‌زاده شدند و بر لب مادران‌شان لبخند نشاندند اما نشانه‌ای از رحمت خدا و بهتر بودن فردا و امیدواری به آینده‌ای روشن برای کشورمان بعد از این همه مصیبت
و تلخی است.



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *