گشودن افق‌‌های تازه با همگرایی فناوری‌ها

1-1GfdTEAwchU9_YH3Uj5TVA

با شتاب گرفتن رشد صنعتی در جهان و دستیابی سریع بشر به انواع فناوری‌ و محصولات نوآورانه، لزوم تولید محصولات پیچیده‌تر که امکانات بیشتری به همراه داشته باشد، تردیدناپذیر به نظر می‌رسید. از این رو، بحث همگرایی فناوری‌ها در اواخر قرن بیستم مورد توجه قرار گرفت و از اوایل قرن حاضر، تلاش‌های دانشمندان و پژوهشگران برای متحد ساختن علوم و فناوری‌ها آغاز شد. همگرایی فناوری‌ها افزون بر اینکه توان پاسخگویی به بسیاری از نیازهای انسان را فراهم می‌کند و موجب تحولات شگرفی در جوامع انسانی خواهد شد، در پیشرفت و توسعه علوم مختلف نقش بسزایی ایفا خواهد کرد. هرچند در کشور ما ورود به این مباحث بسیار تازه است اما لزوم حرکت در این مسیر از سوی سیاستگذاران علم و فناوری به خوبی حس شده و اقدامات سازنده‌ای هم صورت گرفته است. با این وجود، نباید فراموش کرد که برای موفقیت در این عرصه، صرف پرداختن به مباحث دانش و فناوری کفایت نمی‌کند و می‌بایست آماده‌سازی بسترهای فرهنگی برای نزدیک کردن دانشمندان و متخصصان رشته‌های مختلف به یکدیگر نیز مورد توجه قرار گیرد. در پرونده حاضر، بحث همگرایی فناوری‌ها از منظر مسوولان و صاحب‌نظران این عرصه مورد ارزیابی قرار گرفته و فرصت‌ها و چالش‌های کشور در این زمینه بررسی شده است.



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *