خاموشی انقلابی لیبرال

ebrahimyazdi

ابراهیم یزدی، دومین وزیرخارجه جمهوری اسلام در دولت مرحوم بازرگان و دبیرکل نهضت آزادی نیز روی در نقاب خاک کشید تا دایره کسانی که پیش و پس انقلاب اسلامی را دیده و با آن همراه بودند و از چند و چون آن کم اطلاع نبودند، تنگ‌تر شود.  ابراهیم یزدی اگرچه امروز در زمره لیبرال‌ها و اصلاح‌طلبان شمرده می‌شود اما در مقطعی که به دولت بازرگان پیوست در حقیقت جزو انقلابی‌های چپ‌گرا بود. او منتقد سیاست‌های کریم سنجابی در وزارت خارجه بازرگان بود و آن را مطابق با تحولات انقلابی نمی‌دید. همراهی او با یاسرعرفات و آشنایی‌اش با رییس دولت خودگران فلسطین بود که نقطه آغاز روابط ایران با گروه‌های فلسطینی شد.  ابراهیم یزدی پس از مرحوم بازرگان دبیرکلی نهضت آزادی را برعهده گرفت و در دوران او اگرچه دایره تشکیلات نهضت گسترشی نداشت اما روابط نهضتی‌ها با چپ‌های خط امامی سابق که پیش‌تر او و یارانش را به خانه فرستاده بودند برقرار شد تا دایره اصلاح‌طلبی گسترده‌تر از قبل تعریف شود.  با وفات ابراهیم یزدی، حال دبیرکلی نهضت آزادی به محمد توسلی رسیده است. توسلی نخستین شهردار تهران پس از انقلاب بود و سال‌ها رییس دفتر سیاسی نهضت آزادی را بر عهده داشته است. با حضور توسلی که گمنام‌تر از دو دبیرکل قبلی نهضت است نمی‌توان انتظار داشت که این تشکل قدیمی و البته به رسمیت شناخته نشده، گامی جدید در راستای تحول و برآوردن تابلویی جدید در عرصه سیاسی کشور بردارد. سیاق و رویه نهضت در سال‌های پیش رویی که دبیرکلی ۷۹ ساله را بر مسند دبیری دارد چندان تغییری نخواهد دید تا همچنان دایره انقلابیون سابق تنگ‌تر شود و کار به نسل‌های بعدی برسد.



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *