کابوس نسخه ونزوئلایی پوپولیسم

chavez2

قیمت‌های بالای نفت برای سال‌ها رونق اقتصادی را برای ونزوئلا به ارمغان آورده رشد اقتصادی حاصل از آن بسیاری از چپ‌های کلاسیک را امیدوار کرده بود که سرانجام توانستند الگویی موفق برای مدیریت اقتصادی و اجتماعی به جهانیان عرضه کنند. هوگو چاوز اقتدارگرایی سیاسی را با سیاست خدمات‌رسانی اجتماعی مبتنی بر دلارهای نفتی درهم آمیخت و برای سال‌ها هوش از سر بسیاری از مردم ونزوئلا ربود. خدمات آموزشی و بهداشتی و تامین مسکن بخش‌های زیادی از جمعیت این کشور نفت‌خیز را از فقر مطلق رها کرده بود اما تنها اندکی دگرگونی در بازارهای جهانی انرژی کافی بود تا بهشت چاوز را در مسیر تبدیل به جهنم قرار دهد. این نظامی چپ گرا زنده نماند تا تورم بیش از ۲۰۰ درصدی و کمبود شدید مواد غذایی و دارو را ببیند. میراث چاوز به مادورو رسید و بحران‌های اقتصادی به سرعت به بحران‌های سیاسی و ساختاری تبدیل شد. مادورو با قیمت‌های پایین نفت دیگر نتوانست به تقاضای فزاینده مردم برای دریافت خدمات پاسخ دهد و تورم سرسام‌آور چنان بر ساختار اقتصاد مبتنی بر نفت ونزوئلا فشار آورد که اکنون دیگر دولت توان پاسخ‌گویی به نیازهای اولیه بخش‌های گسترده‌ای از مردم را نیز از دست داده است. آینده سیاسی مبهم ونزوئلا تحت تاثیر مدیریت اقتصادی قرار گرفته که از هوگو چاوز برای مادورو به ارث رسیده است.
اما روزگار کنونی ونزوئلا حاصل چیست؟



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *