نگرشی بر تمرکز زدایی و درون زایی اقتصاد و اجتماع ایرانی

سیاستگذاری

در کشور ما ایده های فراوانی حول تمرکز زدایی مطرح می شود این ایده ها به دلایل فراوانی سرشار از تناقض و ناهمگونی هستند و فاقد بنیان ها و استدلال هایی که با استفاده از آنها بتوان به توسعه متوازن و همگون، تجهیز و بهره برداری از امکانات محلی دست یافت.در ایران هر از گاهی از گوشه و کنار موضوعاتی مانند تقسیم کشور به چند منطقه و ایالت و یا موضوعاتی مانند فدرالیسم اقتصادی و امثالهم مطرح می شود امام هیچ کدام یارای پاسخ گویی به مشکل توسعه نایافتگی جوامع محلی و تمرکز شدید فرصت ها و موقعیت های اقتصادی در چند منطقه محدود را ندارند.حکمرانی محلی به دنبال ایجاد حکومت محلی و یا ساختارهای پیچیده و متفاوت اداری و حکومتی که وابسته به مرکز نباشند نیست بلکه یک تحلیل هنجاری و بر پایه رویکردی اجتماعی- اقتصادی به توسعه است و در جست و جوی راهی برای درون زایی اقتصادهای محلی، گسترش رقابت های منطقه ای و تنوع بخشی به فعالیتهای اقتصادی با بهره گیری از پتانسیل های محلی است.  مرور  پرونده پیش رو می تواند تا اندازه ای این رویکرد را روشن تر کند.



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *