بازنده بزرگ

n3440627-5768672

شوک بزرگ انتخابات ۹۶ تا به امروز نه رد صلاحیت احمدی‌نژاد که ثبت‌نام او در انتخابات است. رییس‌جمهور سابق و پرچمدار سابق اصولگرایان و تنها رییس‌جمهوری که به نام و با عنوان اصولگرایی از مردم رأی گرفته و به تشکیل دولت اقدام کرده، یک سالی بود که در تکاپوی شرکت در انتخابات و اعلام نامزدی بود. سفرهای استانی متعدد و موضع‌گیری‌های کنایه‌آمیز او نسبت به رویکردهای جاری کشور و در نهایت شکستن سکوت در مقابل دولت یازدهم و ابراز انتقادات تند و تیز علیه آن حکایت از آن داشت که محمود احمدی‌نژاد بار دیگر عزم میدان انتخابات کرده و می‌خواهد با حضور خود همه معادلات سیاسی جناح‌های اصلی کشور به‌خصوص اصولگرایان را دگرگون کند.
با این حال همین چند ماه پیش بود که انتشار مواضع صریح مقام معظم رهبری در خصوص نامزدی او و تعبیر از آن با «به مصلحت نبودن» و در نهایت نامه‌نگاری او خطاب به رهبر معظم انقلاب که بر تعهد نسبت به رهنمود ایشان و عدم نامزدی در انتخابات صحه گذاشته بود، اینطور نشان می‌داد که احمدی‌نژاد سودای حضور در انتخابات را به‌کناری گذاشته و تنها در تلاش برای فرستادن نامزدی مطمئن و وفادار به خود و رویکردهایش در انتخابات است. حضور احمدی‌نژاد به همراه بقایی و مشایی در ستاد انتخابات کشور و ثبت‌نام ناگهانی او شوکی به فضای انتخاباتی بود.
شوکی که انتقادها از عدم تبعیت او از رهبر معظم انقلاب را برانگیخت و موجب شد تا برجسته‌ترین و البته تندترین چهره‌های حامی او در جریان اصولگرایی از کوچک‌زاده گرفته تا حمید رسایی و رامین به صف تبری جویندگان از رییس‌جمهور سابق بپیوندند و آنچه احمدی‌نژاد انجام داده بود را محکوم
کنند.
می‌شد حدس زد که احمدی‌نژاد در تلاش برای امتیاز‌گیری است؛ روشی که او در همه سال‌های زمامداری‌اش در قبال رقبا و هم‌طیف‌های اصولگرا و سایر ارکان و قوای مملکت به‌کار بسته بود. هدف او این بود و هست که نگذارد اصولگرایان از سبد رأی او برای نامزدهای خود بهره ببرند. او تشخیص داده است که حیاتش در فضای سیاسی ایران وابسته به حفظ دوگانه با هاشمی رفسنجانی و حال که رییس فقید مجمع تشخیص مصلحت به دیار باقی شتافته، ضمیر دو قطبی ایشان مرجعش را پیدا نمی‌کند.
او تلاش کرد تا با حضور بقایی در انتخابات نامزد مورد حمایتش را به سبد آرای خود بشناساند و با پذیرش ریسک ردصلاحیت بخواهد تا نظام نماینده او در انتخابات را در جرگه نامزدهای انتخابات دوازدهم بپذیرد.
این هردو محقق نشد و سبد آرای او به کرختی گرایید بی‌آنکه انسجامی برای تصمیم‌گیری در انتخابات داشته باشد.
احمدی‌نژاد با انتحاری که کرد همه سرمایه‌ای که داشت را به چوب حراج که نه بلکه آتش زد. صفار هرندی در سخنرانی پیش از اعلام احراز صلاحیت‌شدگان این مضمون را به‌کار برده بود که اگر احمدی‌نژاد از حضور در این دوره از انتخابات اعلام انصراف کند، شاید در آتیه ظرفیتی برای بازگشتش باشد اما رییس دولت نهم و دهم نشان داده بود که گوشش به این وعده‌ها بدهکار نیست.
مرحوم آیت‌الله هاشمی رفسنجانی وقتی از انتخابات ۹۲ کنار گذاشته شد، میراث‌دارانی در عرصه داشت تا با بلندنظری و نگاه به چشم‌انداز آینده خود و سرمایه معنوی‌اش را برای پیروزی آن به‌کار بگیرد اما احمدی‌نژاد اگرچه تلاش کرد تا نحوه ثبت نام هاشمی در آن انتخابات را بازآفرینی کند اما ناکام بزرگ انتخابات ۹۲ مانده، بی‌آنکه میراث‌داری نه در این انتخابات بلکه حتی در انتخابات‌های آتی برجا گذاشته باشد.



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *